W analizach sporo uwagi poświęca się na systemy w jakich grają drużyny, struktury w konkretnych fazach gry, ale równie ważne (a może i ważniejsze) są też dynamiki występujące między zawodnikami.

Oglądając mecze Arsenalu, w których jednocześnie na boisku występują White, Ødegaard i Saka ma się wrażenie, że to nie jest tylko zestaw kilku piłkarzy ustawionych blisko siebie na boisku - to spójnie funkcjonujący organizm.

White doskonale wie, kiedy pobiec na klasyczny obieg, kiedy wcinać się od wewnątrz (underlap), a kiedy po prostu kreować przestrzeń dla Saki do gry 1v1. Ødegaard również rozumie doskonale, który ruch jest tylko po to, by stworzyć więcej miejsca partnerowi, a który jest tym z intencją otrzymania piłki.